ชื่อตามต้นฉบับ : Okawari Hanzou
     เรื่อง : อุโอสึกะ จินโนสึเกะ
     ภาพ : โอทานิ จิโร่
     แนว : Edutainment
     สำนักพิมพ์ : TKO Comics
     ความยาว : หนึ่งเล่ม (ยังไม่จบ)
     คุณค่าที่จะหยิบอ่าน : ตำราอาหารห้าหมู่ฉบับการ์ตูน
 
     การ์ตูนเกี่ยวกับการทำอาหารมีมากมายหลายเรื่อง แต่ละเรื่องต่างมีจุดเด่นแตกต่างกัน บางเรื่องเน้นใส่จินตนาการเป็นเครื่องปรุงหลัก คนอ่านชิมแล้ว เหมือนได้กินอาหารหนักชูรส ที่แม้จะอร่อย แต่ก็ห่างไกลจากรสชาติจริง
     ดังนั้นถ้าจะเปรียบ “ฮันโซ กุ๊กสมองเพชร” ก็คงเหมือนอาหารตามบ้าน ที่แม้ไม่หวือหวา แต่รสชาติกลมกล่อม และมีคุณค่าสารอาหารครบถ้วน
     ‘อุโอสึกะ จินโนสึเกะ’ คนแต่งการ์ตูนเรื่องนี้เกิดมาในครอบครัวที่ทำอาชีพร้านอาหาร เขาจึงมีความรู้เกี่ยวกับการทำอาหารเป็นอย่างดี นอกจากนี้เขายังเป็นนักวิจัยด้านอาหาร ที่มีผลงานการเขียนหนังสืออีกมากมาย อย่างเช่น เทคนิคการจัดห้องครัวสไตล์อุโอซึกะ ตำราอาหารหนึ่งเดือนในงบ 9,000 เยน เป็นต้น
     ความพิเศษของการ์ตูนเรื่องนี้จึงอยู่ตรงสาระความรู้ที่สอดแทรกไว้ ไม่ว่าจะเป็นวิธีทำอาหารที่สามารถทำได้จริงโดยใช้วัตถุดิบรอบตัว รวมถึงข้อมูลทางโภชนาการของอาหารแต่ละประเภท
     แน่นอน เนื้อเรื่องสนุกสนานก็เป็นเครื่องปรุงที่ขาดไม่ได้เช่นกัน 

     ‘มิซากิ ซากุระ’ พนักงานใหม่ประจำกองบ.ก. ของนิตยสารเกี่ยวกับอาหาร ได้รับการแนะนำจากรุ่นพี่ให้รู้จักร้านอาหารแปลกประหลาดแห่งหนึ่ง
     ที่ว่าแปลก เพราะความจริงมันเป็นร้านขายของเก่าที่ขายอาหารต่างหาก โดยมี ‘จินไน ฮันไซ’ เป็นเจ้าของและพ่อครัว (ในชีวิตจริงคนแต่งเคยเปิดร้านขายของเก่า)
     อาหารฝีมือของฮันโซที่มิซากิได้ชิมจานแรกเป็นเพียงผักดองแสนธรรมดา แต่มีรสชาติอร่อยอย่างไม่น่าเชื่อ ยิ่งพอรู้วิธีทำ เธอก็ยิ่งตกใจ เพราะมันเป็นเพียงผักที่ดองด้วยมิโซะ (เต้าเจี้ยวญี่ปุ่น) ราคาถูกที่มีขายกลาดเกลื่อน นอกจากนั้นฮันโซยังนำเต้าเจี้ยวมาทำซุปและหมักปลา จนกลายเป็นอาหารจานเด็ด
     ในเล่มฮันโซยังทำอาหารอีกสารพัด เช่น ข้าวปั้นทรงเสน่ห์ที่ทำให้น้องชายมิซากิพิชิตใจสาวสวยได้ , ชาบูชาบูในกระติกน้ำร้อนที่แก้อาการเบื่ออาหารของนักดนตรีชื่อดัง , ปลาไทนึ่งแสนอร่อยที่แม้แต่เด็กก็ทำได้ เสียดาย ภาพในเล่มมีเพียงสีขาวดำ หากได้สีสันสมจริง คงยั่วน้ำลายได้ยิ่งกว่านี้
     เมนูส่วนใหญ่ของฮันโซเป็นอาหารธรรมดาที่ไม่ต้องใช้กรรมวิธีซับซ้อน หรือว่าไปก็เป็นอาหารที่เราท่าน (ที่เป็นคนญี่ปุ่น) กินอยู่เป็นประจำในบ้านนี่ละ เพียงแต่ฮันโซรู้จักนำมาประยุกต์และใส่ใจในรายละเอียด จนอาหารธรรมดาเหล่านั้นมีรสชาติดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
     ซึ่งรายละเอียดเหล่านั้นก็ไม่ใช่สูตรอาหารลึกลับ กลับเป็นเพียงแค่สิ่งธรรมดาที่พวกเราอาจมองข้ามไป ดังเช่นที่ฮันโซอธิบายถึงเคล็ดลับของการทำข้าวปั้นทรงเสน่ห์เอาไว้ว่า
     “ไม่ว่าจะทำอาหารอะไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือการเอาใจใส่ฝ่ายตรงข้าม...”
     สั้น ๆ แต่ได้ใจความเลยครับ
     ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเวลากินข้าวนอกบ้านติดกันนาน ๆ บางครั้งจะรู้สึกอยากกลับมากินข้าวบ้าน
     ที่มีแต่กับข้าวแสนธรรมดานี่ละ
     แกงจืดไข่น้ำ... ของโปรดเลย
     ช่างรู้ใจจริงเชียว :9

     ทิ้งท้าย การ์ตูนเรื่องนี้ถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์แล้ว โดยมีพระเอกหน้าตาแบบที่เห็นแล้ว เล่นเอากินข้าวไม่ลง !