ชื่อตามต้นฉบับ : Ikigami
     แนว : Drama
     เรื่องและภาพ : มาเสะ โมโตโร
     สำนักพิมพ์ : TKO Comics
     ความยาว : หนึ่งเล่ม (ยังไม่จบ)
     คุณค่าที่จะหยิบอ่าน : อย่าปล่อยให้เวลาเหลือแค่ 24 ชั่วโมง แล้วค่อยคิดอ่านการ์ตูนเรื่องนี้

     มีคนเปรียบว่า ชีวิตคล้ายการเดินทาง
     เนื่องจากชีวิตกับการเดินทางต่างมีจุดสิ้นสุด
     จะต่างกันเพียง เราสามารถกำหนดและรู้จุดสิ้นสุดของการเดินทางได้
     ขณะที่ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตจะจบลงในวินาทีใด
     แต่จะเกิดอะไรขึ้น หากเราสามารถล่วงรู้ถึงวินาทีนั้นได้
     ถ้าเป็นคุณ จะทำอย่างไรกับเวลาที่เหลือ...

     อิคิงามิ จับไอเดียตรงนี้มานำเสนอได้อย่างน่าสนใจ
     ในอนาคต (อันใกล้?) ประเทศญี่ปุ่นออกกฏหมายชื่อว่า “กฏผดุงความรุ่งเรื่องแห่งชาติ”
     ซึ่งเป็นกฏหมายที่มุ่งควบคุมพฤติกรรมของประชาชนไม่ให้ทำความเลว
     ด้วยการบังคับให้เด็กทุกคนเมื่อถึงวัยเข้าเรียนจะถูกฉีด “วัคซีนเพื่อความรุ่งเรืองแห่งชาติ”
     โดยในจำนวนประชากร 1000 คน จะมีหนึ่งคนที่ถูกสุ่มฉีดวัคซีนผสมแคปซูลขนาดเล็กไว้
     ซึ่งผู้นั้นเมื่อมีอายุย่างเข้า 18-24 ปี อันเป็นช่วงวัยที่คนเรามีพลังงานสูงสุด
     แคปซูลพิเศษนั้นจะแตกตัว และปล่อยสารพิษคร่าชีวิตคนผู้นั้นทันที !
     ด้วยเหตุนี้ประชาชนทุกคนจึงตระหนักถึงคุณค่าของชีวิต และมุ่งทำความดี
     
     อ้อ... ยังไม่ได้อธิบายความหมายของ “อิคิงามิ”
     อิคิงามิคือจดหมายแจ้งกำหนดการตายแก่บุคคลที่ถูกฉีดแคปซูลมรณะ ซึ่งจะออกฤทธิ์ในอีกยี่สิบชั่วโมงหลังจากนั้น
     ยี่สิบสี่ชั่วโมงดังกล่าวมีไว้สำหรับผู้เคราะห์ร้ายจะได้มีโอกาสทำสิ่งที่อยากทำ
     ถ้าเป็นคุณ จะทำอย่างไรกับเวลาที่เหลือ...

     ‘ฟูจิโมโตะ’ เจ้าหน้าที่แผนกสำมะโนครัวซึ่งมีหน้าที่ในการส่งอิคิงามิ
     ลึก ๆ เขาข้องใจกับกฏผดุงความรุ่งเรื่องแห่งชาติ แต่ก็ไม่กล้าตั้งคำถามออกมาดัง ๆ
     เนื่องจากเคยเห็นจุดจบไม่สวยของเพื่อนร่วมงานที่กล้าค้านนโยบายของรัฐบาล
     วันหนึ่ง ‘โยสุเกะ’ เด็กหนุ่มที่เคยมีอดีตขมขื่นสมัยเรียนได้รับอิคิงามิ
     โยสุเกะเป็นคนที่ไม่เคยมีความสุข เพราะเขามีปัจจุบันที่ถูกอดีตเลวร้ายคอยตามหลอกหลอน ภาพความทรงจำตอนโดนเพื่อนเกเรรุมแกล้ง รวมถึงรอยไหม้บนหัวที่ถูกคนเหล่านั้นใช้บุหรี่จี้จนเป็นแผลเป็น คอยเป็นเครื่องย้ำเตือนถึงอดีตเสมอ
     ดังนั้นเมื่อมีชีวิตเหลืออีกแค่ยี่สิบชั่วโมง เขาจึงคิดทำบางอย่างที่เฝ้าฝันมาตลอด
     นั่นคือการล้างแค้น...

     หากชีวิตคล้ายการเดินทาง
     เมื่อใกล้ถึงวันสุดท้ายของการเดินทาง
     สำหรับบางคนอาจพยายามตักตวงช่วงเวลาที่เหลือให้คุ้มค่าที่สุด
     แต่กับบางคนอาจทุรนทุราย จนไม่มีความสุขกับเวลาที่เหลือ
     จุดหมายปลายทางเดียวกัน กลับมาถึงด้วยวิธีที่ต่างกัน  
     ถ้าเป็นคุณ จะทำอย่างไรกับเวลาที่เหลือ...

     การ์ตูนเรื่องนี้ได้ตั้งคำถามสำคัญที่สุดของมนุษยชาติ
     คำถามที่ไม่ใช่ ทำอย่างไรจะรวย ทำอย่างไรจะมีชื่อเสียง ทำอย่างไรจะมีอำนาจล้นฟ้า
     หากคำถามนั้นคือ คุณมีชีวิตเพื่ออะไร
     คำถามนี้บางคนสามารถตอบได้ทันที
     ขณะที่บางคนอาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการหาคำตอบ
     และอีกหลายคนต้องรอให้เวลาเหลือน้อยเต็มที กว่าจะได้คำตอบ

     โยสุเกะคือคนหนึ่งที่กว่าจะพบคำตอบนั้นก็จวนเจียนหมดเวลา
     เขาได้รู้ว่า ไม่มีใครสามารถทำร้ายตัวเราได้มากที่สุด เท่าตัวเราเอง
     เขาต้องทนเจ็บปวดกับความทรงจำดำมืดมาตลอด แต่ยิ่งเจ็บปวดกว่า เมื่อรู้ว่าปัจจุบันเพื่อนที่เคยแกล้งเขา ไม่มีใครจำเรื่องของเขาได้เลยสักคน
     เมื่อนั้นโยสุเกะถึงได้รู้ว่า เขาคอยแบกความทุกข์ และใช้มันทรมานตัวเองมาตลอด
     ไม่เกี่ยวกับคนเหล่านั้นเลย...

     เมื่อโยสุเกะพบคำตอบ เขาใช้มันสั่งสอนเด็กขี้หงอคนหนึ่งก่อนถึงช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตว่า
     “ไม่มีใครรับประกันว่านายจะสามารถมีชีวิตอยู่ถึงวันที่จะได้แก้แค้น ดังนั้นถ้าคิดจะสู้ล่ะก็ สู้มันเสียแต่ตอนนี้เถอะ”
     จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางอย่างสงบ

     แล้วถ้าเป็นคุณ จะทำอย่างไรกับเวลาที่เหลือ...